प्रेम कधी मागून मिळत नाही ते आतून जाणवावं लागतं, नजरेतून कळलं तरी शब्दांतून सांगावं लागतं.... रोज तुझी आठवण येते आणि रोज डोळ्यांत पाणी उभं राहत, तू जवळ हवीस असं वाटताना खूप दूर आहेस,हे सांगून जातं.... कित्येकदा तुला सांगावसं वाटतं पण शब्द ओठातच गुदमरतात, पापण्यांची अबोल किलबिल होते आणि शब्द डोळ्यांतच उमटतात.... माझ्या नजरेचा अथॅ तुला समजावा म्हणून मी शब्दांची वाट धरली, ते शब्द वाचूनही तू अबोध राहिलीस या वाटेवर येऊन मी चूक तर नाही केली..? का,कोणासाठी इतके वाटावे? का,कोणासाठी इतके झुरावे? अनोळखी,तरीही परिचित असावे, यालाच का प्रेम म्हणावे? असं नातं आहे आपल्यात जे आपल्या दोघानाही सांगता येत नाही, मनात भावनांची गुंफण होऊनही शब्द् माञ ओठांवर येत नाहीत..