✒ बघ मी वेडा नाही ✒ मी रात्रीच्या मंद हवेत एकटा बसून कधी असाच आपला सहज म्हणुन वर आकाशात बघतो, चांदण्यांची धडपड अशी आसुसल्या नजरेनी पाहून, मलाच उमजत नाही मी काय करत असतो?... चंद्र कधी नभाआड़ जातो तर कधी पूर्ण असतो चक्क प्रकाशित, पण चांदण्या मला चंद्राच्या नेहमी दुरच दिसतात नजरही बनते क्षणात संकुचित... काही तरी तशात आठवते अन् मन खिन्न होवून जाते दुरून काही तरी नको असलेल, डोळ्यांसमोर रूप घेते... तरीही मी आकाशात बघन्याच सोडत नाही अणि हसतो हळूच जेव्हा आठवते मला काही... मी का असा वेडा?, चंद्र चांदण्यांचा खेल पाहण्यात दंग का कुणास ठावुक, का करतो या एकांताला मी संग? असो तरिहि रात्रीच्या मंद हवेत एकटा बसून कधी असाच आपला सहज म्हणुन वर आकाशात बघतो, चांदण्यांची धडपड अशी आसुसल्या नजरेनी पाहून, मलाच उमजत नाही मी काय करत असतो?... एक सांगू? मला कारण तस माहिती आहे पण.. मी वेडा नाही ... अग तूच तर म्हटला होत न... "जेव्हा कधी माझी आठवण येइल तेव्हा फ़क्त वर आकाशी बघशील, मी नेहमी तुझी चांदनी बनुन तुझ्या सोबत राहीन..... "आत्ता कळल मला , मला चांदण्या चंद्राच्या दुरच का दिसतात...बघ.... मी वेडा नाही.....