सब घोडे बारा टक्के ! ! ! जितकी डोकी, तितकी मते, जितकी शिते, तितकी भुते | कोणी मवाळ, कोणी जहाल, कोणी सफेद, कोणी लाल । कोणी लठ्ठ, कोणी मठ्ठ, कोणी ढिले, कोणी घट्ट । कोणी कच्चे, कोणी पक्के, सब घोडे बारा टक्के | गोड गोड जुन्या थापा, जुन्या आशा नवा चंग, जुनी स्वप्ने, नवा भंग। तुम्ही तरी करणार काय, आम्ही तरी करणार काय | त्याच त्याच खड्डयां मध्ये, पुन्हा पुन्हा तोच पाय | जुनाच माल नवे शिक्के, सब घोडे बारा टक्के । जिकडे सत्ता तिकडे पोळी, जिकडे टक्के तिकडे टोळी । “ज्याचा पैसा त्याची सत्ता” पुन्हा पुन्हा हाच कित्ता । पुन्हा पुन्हा जुनाच स्वार, मंद घोडा अंध स्वार । यांच्या लाथा त्यांचे बुक्के, सब घोडे बारा टक्के । सब घोडे ! चंदी कमी, कोण देईल त्याची हमी ? डोक्यावरती छप्पर तरी, कोण देईल माझा हरी । कोणी तरी “देईन” म्हणा, मीच फसविन माझ्या मना । भुकेपेक्षा भ्रम बरा, कोण खोटा कोण खरा। कोणी ति-र्या, कोणी छक्के, सब घोडे बारा टक्के । -- विंदा करंदीकर - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - आपल्या देशात १९५० साली पहिल्या सार्वत्रिक निवडणूका झाल्या. नंतर दोनच वर्षांनी म्हणजे १९५२ साली विंदा करंदीकरांनी ही कविता लिहिली आहे. त्यातील सत्यतेचा प्रत्यय आज ही येतो आहे.