💗💜💗💜💗💜💗💜 शेवटची भेट... 💗💜💗💜💗💜💗💜 आज ती भेटायला येणार होती.. खूप आनंदाचा दिवस होता... कधी एकदा संध्याकाळ होते असं झालं होतं.. एवढे दिवस खुप प्रयन्त करून हि तिला सांगू शकलो नव्हतो किती आवडते ती मला.. आज तिने स्वतः भेटायला बोलावलं होतं.. आज काही करून तिला सांगणार होतो.. घड्याळाचा काटा मात्र काही केल्या पुढं सरकत नव्हता... कधी एकदा संध्याकाळ होते अन कधी तिला भेटतो असं झालं होतं... उतावळा मी... आज दुसऱ्यांदा अंघोळ केली... कपाटातील नवीन ड्रेस बाहेर काढला... अगदी नवीन..एकदाही न घातलेला.. आज पहिल्यांदा तो ड्रेस घातला.. अंगावर अत्तर मारून.. जुनाच बूट घालून घराबाहेर पडलो... आज नवीन बूट असता तर किती बरं झालं असतं... बूट पाठीमागून टाचेवर फाटला होता.. पण ते तिला दिसणार नाही याची पुरती काळजी मी घेणार होतो.. आनंदात गाणी गुणगुनंतच मी ठरलेल्या जागी पोहचलो.. आसपास गर्द हिरवीगार झाडझुडप होती..फुलांचा सुगंध चहूकडे दरवळत होता...परिसर एकदम शांत होता.. पक्षाच्या किलबिलाट स्पष्ट कानावर पडत होता.. काही जेष्ठ लोकं आजूबाजूने फेरफटका मारत होते.. सूर्य मावळायची वेळ होती.. निर्सगाने केशरी रंगाने व्यापून गेलता.. सगळं वातावरण मनमोहक झालं होतं.. पण ती अजून कशी आली नव्हती... विसरली तर नसेल ... नाही नाही..तिनेच तर बोलावलंय...ती कशी विसरेल.. थोडा वेळ वाट पाहायला पाहिजे.. बाजूला एका बाकावर आजोबा बसले होते... त्याची परवानगी घेऊन मी हि तिथेच टेकलो... माझी नजर मात्र एकटक तिझ्या वाटेकड लागली होती.. गोंधळून गेलेला मी सारखा घड्याळात बघत होतो.. आजोबांच्या ते लक्षात आलं.. कोणाची वाट पाहतोयस रे एवढी?? आजोबांनी गमतीने विचारलं.. कोणाची नाही आजोबा..एक मित्र येणार आहे..त्याचीच वाट पाहतोय.. मी उत्तरलो.. आजोबा मिस्कील हसले.. येईल ती..नकोस काळजी करुस.. आजोबांच्या बोलण्याने मी लाजुन गप्प बसलो.. तिला भेटल्यावर आगोदर बसायला सांगायचं.. मग अचानक तिला गुलाब दयायचा.. अन पटकन प्रेम व्यक्त करायचं.. तिला खूप आनंद होईल.. तिझ्यासाठी मी काय काय करणार आहे.. याची सगळी लिस्ट मी अगोदरच पाठ केली होती.. तिने प्रेमाचा स्वीकार करताच.. पाहिल्यांदा मंदिरात जाऊन देवाचं दर्शन घ्यायचं.. आणि मग छान पैकी कॉफी प्यायला जायचं.. तिला कॉफी खुप आवडते.. माझं अगोदरच ठरलं होतं.. खूप वेळ झाला..अजून कशी आली नाही ही.. आता मात्र काळजी वाटू लागली होती.. दूरवर सूर्य बुडत चालला होता.. दिवसा सूर्याकडे एक क्षण पाहायचं म्हणलं तरी त्याची किरणे डोळ्यावर घाव घालतात.. आता मात्र मावळत्या सूर्याकड टक लावून बघत बसण्यासारखी शीतलता त्याच्यात आली होती.. त्या सूर्याच्या पोटातून एक व्यक्ती चालत आलेली मला नजर पडली..त्या वाटेच्या निटोब्यात सूर्य असा बुडाला होता..जस काही ती वाट सूर्यकडंच जाते..ती आलेली आकृती स्पष्ट दिसत नव्हती.. माझी नजर आता पुर्णपणे तिझ्यावर खिळली होती.. जसजशी ती जवळ येऊ लागली...अधिक स्पष्ट होऊ लागली.. थोड्या वेळातच ती पूर्ण स्पष्ट दिसू लागली... मी खाडकन उठून उभा राहिलो... केसांवरून हात फिरवून.. रुमाल चेहऱ्यावर फिरवला व सावरून मी उभा राहिलो.. जयाच होती ती... माझी जया... आजोबांना मी खुणवूनच सांगितलं.. हीच ती... आजोबा हसले.. व शुभेच्छा देऊन निघून गेले.. बेचैन झालेला मी...आजोबांच्या हसण्याने जरा धीर आला.. जया जवळ येऊन उभा राहिली.. निळया साडीत आज ती खूपच सुंदर दिसत होती.. तिला पाहून मी स्मित केलं.. ती ही हसली.. असं उसनं उसनं का बरं हसली असेल ती.. मनात शंकेची पाल चुकचुकली... मी बोलण्याच्या आतच तिने मला थांबवलं.. तिने बोलायला सुरुवात केली... मी तुला खूप आवडते..मला माहितेय... कॉलेज मधलं तुझं माझ्याकडं पाहणं माझी नजर पडताच नजर चुकवणं.. मी एखादा दिवस जर कॉलेज ला नाही आले तर लगेच माझ्या मैत्रिणीकडे माझी चौकशी करणं.. माझ्या आवडीनिवडी त्यांच्याकडून जाणून घेणं.. या सगळ्या गोष्टींची मला कल्पना आहे. मी मान खाली घालुन उभा राहिलो. तीने पूढे बोलायला सुरुवात केली.. मला ही तू खूप आवडायचास... तुझं माझ्याकडं बघणं.. लाजुन हसणं..मित्रांसोबत बोलता बोलता मला पाहताच गप्प होणं.. आणि केवळ मला आवडत म्हणून माझं आवडत गाणं कॉलेज च्या संमेलनात तू गाणं.. या सगळ्या गोष्टींमुळं मी हि तुझ्या प्रेमात पडले होते ..होते.. मी गडबडलो.. होते ?.. म्हणजे.. मी काळजीपूर्वक विचारलं.. घरच्यांनी माझं लग्न जमवलंय.. आता प्रेमात पडण्याला काहीच अर्थ नाही.... माझ्या पायाखालची जमीनच सरकली...कोणीतरी कानशिलात लावावी... असे ते शब्द कानात घुमू लागले... मला काय बोलावं काहीच सुचेना... जीवाची घुसमट होऊ लागली.. जया तू काळजी करू नकोस.. आपण यातून काहीतरी मार्ग काढू.. मी तिला धीर देऊ लागलो.. आता काहीच होऊ शकणार नाही.. सगळं संपलय आता.. मी माझ्या आनंदासाठी घरच्यांना दुःख नाही देऊ शकणार.. त्यामुळं आपण इथंच थांबलेलं बरं.. जमलं तर मला माफ कर.. आणि हो माझा विचार करणं आता सोडून दे.. माझ्यापेक्षा हि चांगली मुलगी तुला भेटेल.. माझ्याकडं पाहून ती शेवटचं हसली.. डोळयांतुन नकळत अश्रू तिच्या गालावर आले.. ते झाकण्याचा प्रयत्न करत तिने हात जोडला व तशीच पाठ फिरवून ती निघून गेली... ती जाताना तो सूर्य पूर्ण मावळला होता..अंधारात ती नाहीशी झाली.. मला बोलण्याची संधीच मिळाली नाही... शब्द ओठांतच अडकले.. डोळ्यातील अश्रू मात्र सगळी स्वप्न सोबत घेऊन बाहेर पडू लागले.. स्वतःलाच धीर देत मी अश्रू पुसले.. नकळत चेहऱ्यावर हसू आलं.. दुःखात हि माणूस कस काय हसू शकतो... पाठमोरा होऊन मी हि चालू लागलो.. चालता चालता नजर त्या बुटावर पडली.. फाटक्या बुटावर.. "फाटका बूट मी तिच्यापासून लपवला होता.. फाटकं नशीब मात्र तिने उघड्या डोळ्यांनी पाहिलं होतं.." 💗💜💗💜💗💜💗💜 खुप छान App आहे Download करा..!!! 👇👇👇👇👇👇👇