सन्माननीय श्री. नंदकिशोर हिंगणकर साहेब प्रशासन अधिकारी न. प. अकोट. यांनी shared केलेली एक जबरदस्त पोस्ट 🙏🙏एकदा अवश्य वाचा🙏🙏 लग्नानंतर २१ वर्षांनंतर माझ्या पत्नीने दुसर्‍या एका स्त्री बरोबर जेवायला व नंतर सिनेमाला जाव अस सुचवले, माझे तुमच्यावर प्रेम आहेच पण मला माहीत आहे की त्या दुसर्‍या स्त्रीचे ही तुमच्यावर फार प्रेम आहे आणि थोडा जरी वेळ तुमचा सहवास तिला मिळाला तरी तिला फार आनंद होईल." पत्नीने सुचवलेली ती "दुसरी स्त्री" म्हणजे "माझी आई", १९ वर्षांपुर्वी माझे वडील गेल्यापासून ती एकटी राहत होती आणि माझा संसार, मुळे आणि काम यांच्यामुळे मी तिला क्वचितच भेटत होतो. मी आईला फोन केला " आई आज संध्याकाळी आपण बाहेर जेवायला आणि नंतर सिनेमाला जाऊ या." मी म्हणालो."काय झाल रे ? तुझी तब्येत तर ठीक आहे ना ?:- आई. रात्री उशिरा फोन आला किंवा अनपेक्षित आमंत्रण आले म्हणजे काही तरी अशुभ घडणार असा तिच्या मनाचा ठाम ग्रह होता. "आपण खूप दिवसात भेटलेलो नाही.जरा छान मजेत वेळ घालवू या अस वाटल. फक्त आपण दोघेच, तिसरे कोणी नाही." मी म्हणालो. त्या शुक्रवारी काम संपल्यावर मी तिला पिकअप करण्यासाठी तिच्या घरी गेलो तेव्हा मी जरा नर्व्हसच झालो होतो. तीही थोडी नर्व्हस असावीशी वाटली. कपडे करून दारातच ती माझी वाट बघत उभी होती. लग्नाच्या शेवटच्या वाढदिवसाला बाबांनी भेट दिलेला ड्रेस तिने घातला होता. मला बघताच तिचे डोळे आनंदाने चमकले. आज मी माझ्या मुलाबरोबर बाहेर जाणार आहे" अस मी माझ्या सगळ्या मैत्रिणींना फोनवर सांगितल्यावर त्यांना माझा इतका हेवा वाटला म्हणून सांगु आई म्हणाली. आम्ही एका बर्‍यापैकी हॉटेलात गेलो. टेबलापाशी बसल्यावर मी तिला मेन्यु वाचून दाखवू लागलो. बरेच आयटम वाचून झाल्या वर मी मान वर केली तर ती प्रसन्न मुद्रेने माझ्याकडे ट्क लावूंन बघत होती. " तू लहान होतास तेव्हा मी तुला मेन्यु वाचून दाखवायची" ती म्हणाली. जेवताना आम्ही खूप गप्पा मारल्या. विशेष असे काही नाही पण एकमेकांच्या आयुष्यात नुकतेच बारीकसारीक काय घडले ते एकमेकांना सांगितले एवढेच. पण गप्पांमध्ये एवढे रंगलो की सिनेमाची वेळ सरुन गेल्याचही लक्षात आल नाही. नंतर मी तिला सोडायला गेलो तेव्हा निरोप देताना ती म्हणाली "आता पुढच्या वेळेस मी तुला जेवायला घेऊन जाईन" "ओ.के." मी म्हणालो त्यानंतर आई हृदयविकाराच्या झटक्याने अचानक गेली. मी तिच्या घरी तिचे सामान आवारायला म्हणून गेलो तेव्हा हॉलमधील टेबलावर तिच्या हस्ताक्षारात माझे नाव लिहलेले एक पाकिट दिसले. त्यात आम्ही दोघे शेवटी ज्या हॉटेलात जेवायला गेलो होतो त्याची एक पावती अन् एक चिठ्ठी होती. चिठ्ठीत लिहाले होते "आपण दोघे ज्या हॉटेलात गेलो होतो त्या हॉटेलात मी दोघांचे पैसे भरून ठेवले आहेत मला येता येईल की नाही याची खात्री नव्हती पण तू आणि कविता (माझी पत्नी) अवश्य जा. त्या दिवशी तु मला घेऊन गेलास त्याचा मला किती आनंद झाला हे मला शब्दात सांगता नाही येणार. माझ्यावर तुझा खूप जीव आहे रे, देव तुला सुखी ठेवो, आय लव्ह यु, माझ्या गळ्यात हुंदका दाटुन आला. त्या क्षणी मला "आय लव्ह यु" हे आपल्या आवडत्या माणसांना शब्दांनी सांगण्याचे व त्यांच्यासाठी वेळ काढण्याचे महत्व कळले. जीवनात तुमच्या प्रिय व्यक्ती इतके महत्वाचे दुसरे काही असु शकत नाही, त्यांच्यासाठी वेळ काढा, विशेषत आई, वडिलांसाठी. कस वाटल डोळ्यात आल ना पाणी😪 आवडल तर तुमच मत अवश्य reply दया आणि तुमच्या प्रत्येक group मधे share सुद्धा करा