Back to feed
D
Dhruv Mehta Social · Marathi · Social_Awareness

मला पडलेला एक प्रश्न माणुस मेल्यानंतर त्याच्या स्वर्गातल्या आत्म्याला शांती मिळावी म्हणुन पिञ जेवु घालतात, आता बघा ब्राम्हणाचा बाप ब्राम्हण.... मराठ्याचा बाप मराठा.... माळ्याचा बाप माळी..... कोळ्याचा बाप कोळी.... महाराचा बाप महार.... मांगाचा बाप मांगच.... सगळेच वेगवेगळ्या जातीचे तर मग माणुस मेल्यावर सगळ्यांचा बाप कावळाच का ???? कुणाचा राजहंस असावा, कुणाचा बगळा असावा, कुणाचा मोर तर कुणाचा बदक असावा.... जीवंतपणी माणसां माणसांत भेदभाव, तर मेल्यावर समानता....असे का ?

socialsocial_awarenessमलापडलेलाप्रश्न
257 likes 34 shares
WhatsApp

Related Feelings

Social · Marathi · Social_Awareness*"माणसाची कविता"* मी *"छत्रपतींवर"* कविता लिहिली.. त्यांनी मला फोन करून विचारले, *"तुम्ही मराठा आहे का?"* मी *"बाबासाहेबांवर"* कविता लिहिली.. त्यांनी मला फोन करून विचारले,...Social · Marathi · Social_Awarenessकाही नाती तुटत नाहीत, ती आपल्या नकळत मिटून जातात, जशी बोटांवर रंग ठेवून फ़ुलपाख्ररे हातून सुटून जातातSocial · Marathi · Social_Awarenessप्रेम करतो हे सांगण, तसे अगदी सोपे आहे, पण खरे प्रेम निभवण, आहे खूप कठीण, बोलायला तर लोक,.....¤ ¤ सहजच बोलून जातात , ... वेळ येते निभवण्याची खरी, तर म्हणतात आपल्यात, आता दुरीच...Social · Marathi · Social_Awarenessरांगोळीतले रंग कायम टिकण्यासाठी नसतात कालांतराने ते पुसले जातात त्या ठिकाणी त्यांच्या निव्वळ धूसर अशा छटा राहतातSocial · Marathi · Social_Awarenessमाणंसावर जेवढ प्रेम कराव तेवढेच ते दुर जातात,फुलाना जास्त कवटाळल्यानंतर पाकळ्या हि गळुन जातात,ज्याना मनापासुन आपल मानल तिच आपल्याला विसरुन जातात,फुले वाळु लागले कि फुलपाखरु देखील...Social · Marathi · Social_Awarenessकाळोखात सावल्या हरवून जात नाहीत... काही काळासाठी त्या आपल्यापसून लपतात उजेडाचा स्पर्श होताच आपल्यातल वेगळेपन जपतात....